МОЇ МАМЦЯ ДОМА, А Я В АМЕРИЦІ

Мої мамця дома, а я в Америці,
Роблю я в Нев-Йорку, в той новой фабриці.

Як машину пущам, нитки ся торгают,
А мої мамуся о ничім не знают.

А та Америка єст то превелика,
Наїстся ’го біда, хто не зна язика.

Мене ся наїла за дванацет тижнів,
Ніж ся мі не здерли ті краївски цижми.

Цижми ся мі здерли, лашки з мя спадали,
Хтовди мя англики до роботи взяли.

Обіцяли мені півталяра на ден,
Ищи ся сміяли: «Роби, грінер блазен!»

Як я то почула, што они ся сміют, —
Не буду робила, бо мі ручки мліют.

А ручки мі мліют, слези мі спадают,
А мої мамуся о ничім не знают.

Виховали-сте мя на своїх колянах,
Не буду робила на ваших полянах.

Виховали-сте мя, як єдну ягоду,
Виправили-сте мя за широку воду.

За воду широку, за море глубоке,
Тераз бануєте: «Дитя моє любе!»